Monday, November 10, 2025
Gagnadrifin veiðistýring: Næsta skref fyrir sjávarútveginn
Við höfum notað lítið breyttar aðferðir
að grunni til við mat á fiskistofnum við Ísland frá seinni hluta síðustu aldar.
Er það mat vísindamanna að langar tímaraðir gefi nákvæmar niðurstöður af stöðu
fiskistofna en sannleikurinn er að óvissa og varúðarráðstöfun við úthlutun er í
gildi á mörgum nytjastofnum. Það er
kominn tími til að við breytum þessu og þurfa sjávarútvegsfyrirtæki að fara að
taka til hendinni á þessu sviði. Gervigreind og rauntímagögn eru komin til að
vera og gera nýja tegund fiskveiðistýringar mögulega, veiðistýringu sem er í
senn sveigjanlegri og arðbærari.
Í verkefninu CATCH, sem við hjá Bláa
hagkerfinu höfum þróað, tengjast skip, veiðarfæri og umhverfisgögn saman í
lifandi líkan sem spáir fyrir um hvar, hvenær og hvernig best sé að veiða áður
en veiðarfærum er kastað. Fyrir vikið styttist leitartími, eldsneytisnotkun
minnkar, meðafli dregst saman og gæði aflans aukast með styttri veiðiferðum. Á
sama tíma geta stjórnvöld fylgst með í rauntíma og gripið inn ef þörf krefur og
þannig verndað vistkerfin betur.
Þetta er ekki spádómur heldur tækni sem
þegar er tiltæk. Hún sýnir að veiðistýring framtíðarinnar byggist á
rauntímagögnum sem hámarkar afrakstur og verndar jafnframt fiskistofna.
Útgerðin stýrir, ríkið
verndar
Mesta breytingin felst þó í því að
útgerðin fær umboð til að stýra samsetningu aflans, þ.e. hvaða tegundir eru
veiddar, hvenær og hvar. Um leið skapar ríkið rammann; setur mörk, tryggir
gagnsæi og grípur inn þegar hættumerki sjást.
Þetta er verkaskipting, ekki valdaafsal.
Útgerðir hafa beina hvata til að hámarka verðmætasköpun og draga úr sóun. Þær
geta fylgst í rauntíma með því hvernig stofnar þróast, hvar verðmætin liggja og
hvaða veðurskilyrði ráða för. Með réttri nálgun geta útgerðirnar veitt með
minni áhættu og meiri hagkvæmni, forðast ofveiði og hagað veiðum í takt við
ástand markaða, árstíð og líffræði stofna.
Ríkið sem dómari ekki
skipstjóri
Innan þessa fyrirkomulags verður hlutverk
ríkisvaldsins skýrara og sterkara en um leið öðruvísi. Það felst í eftirliti,
gagnaskyldu, sjálfvirkum viðvörunum og viðbrögðum. Í stað handstýrðra ákvarðana
tekur tæknin við þó innan varúðarramma sem stjórnvöld skilgreina, s.s. þök á
meðafla, lágmarksstofnvísa og sameiginlega gagnastaðla. Þetta er tæknilega
framkvæmanlegt og að hluta þegar komið í framkvæmd.
Stjórn veiða á að færast nær þeim sem
nýta heimildirnar og þurfa að skipuleggja sig til lengri tíma, á meðan ríkið
eflir innviði og eftirlit.
Ávinningur fyrir þjóðarbúið
Þótt CATCH sé ekki komið í víðtæka notkun
má þegar sjá hvernig nákvæmari gögn og spár geta umbreytt veiðistjórnun.
Tilraunir sýna að markvissari sókn getur dregið verulega úr leitartíma og þar
með minnkað eldsneytisnotkun og kolefnisspor
sérstaklega með færri tregfiskdögum og betri nýtingu veiðisvæða.
Slíkar aðferðir gera kleift að hámarka
verðmæti á hvert tonn með því að velja rétt svæði, tíma og tegundasamsetningu
án þess að auka sóknardaga. Spálíkön geta einnig hjálpað til við að forðast
svæði þar sem meðafli er líklegur, sem dregur úr áhættu á óvæntum lokunum og
verndar vistkerfið. Loks skapa rauntímagögn og sjálfvirk gagnaúrvinnsla
grundvöll fyrir gagnsærra og traustara kerfi þar sem ákvarðanir um veiðar verða
sýnilegri, sannreynanlegri og byggðar á staðreyndum fremur en vana.
Næstu skref: Tæknin er klár
kerfið þarf að fylgja
Til að nýta þessa nálgun til fulls þurfum
við að tryggja samræmda gagnastaðla og öruggt upplýsingastreymi milli skipa,
útgerða og stjórnvalda. Skilgreina þarf skýra ábyrgð á meðferð gagna. Jafnframt
þarf að þjálfa áhafnir, þróa notendavænar leiðbeiningar og setja mælikvarða á
árangur t.d. eftir leitartíma, olíunotkun á tonn, gæðum og meðafla. Loks þarf
að skapa lagalegan ramma þar sem frumkvæði og ábyrgð haldast í hendur.
Tækifæri í samvinnu
Hér er ekki verið að leggja til að
útgerðin leysi ríkið af hólmi. Þetta er einfaldlega ný nálgun á samstarf sem
þegar er til staðar á mörgum sviðum. Útgerðin fær tæki og ábyrgð til að stýra
sókn í rauntíma með hagræði, sjálfbærni og sveigjanleika að leiðarljósi; ríkið
heldur utan um heildarmyndina, verndar, sannreynir og grípur inn þegar á þarf
að halda.
Við höfum bæði tækni og reynslu til að
framkvæma þetta og verkefni sem hafa sannað sig í reynd. Nú þarf að stilla
kerfið þannig að það styðji við framtíð sem er ekki einungis arðbær heldur líka
ábyrg og sveigjanleg. Framtíð þar sem íslenskur sjávarútvegur heldur áfram að
vera leiðandi afl í fiskveiðistjórn.
Grein birt í Fiskifréttum 5 nóvember 2025